Meyhane denilince muhtemelen çoğumuzun hakkında romanlar yazacağımız veya torunlarımıza bile aktaracağımız bazen gülerek bazen üzülerek hatta bazen anlatmaya bile utanacağımız anılarımız canlanır gözlerimizde . Çünkü Meyhane bir kültürdür. Bazen de eğitim yeri bile diyebiliriz. İçilir , sohbet edilir. Muhabbetin , gecenin sonunda kalkıp gitmenin bile bir adabı bir kuralı vardır. Meyhane sahiplerinin bile görevleri söz konusu. Öyle herkes mekan işletemez. Herkes müsterilerin sorunlarına duyarlı olamaz. Adam gelmiştir ama cebinde beş kuruşu yoktur ama derdi boyunu aşmıştır meyhaneci hemen durumu anlar o andan itibaren o müşteri meyhanecinin misafiridir. Meyhaneci herkesin ağır abisidir.