Bir avucuz vicdanı savunan

 

2024!

Ve biz bir avucuz milyarlarca yılı insanoğluyla kendine sığdıran kadim topraklarda.

Bir avucuz yalnızca kötüye haykıran, iyiye yol yordam olan..

Yazmaktan daha fazla sormak hatta sayfalarca sormak, günlerce çığlık çığlığa feryat etmek geliyor artık yorgun, umuda küs duran bir yüzüyle ruhumdan. Sahi hangi yıldı o “İnsanlık daha ölmedi be kardeşim!” dediğimiz? Düşünebildiğimiz kadar eskimiş değil mi? Düşüncelerimiz kadar eski!

Üstün teknoloji çağındayız fakat o ne kadar ileriyse insan geriledi insanlığından. Soruyorum Ey İnsan! Neden insanlığa değil adımın da bozulmuşluğa? Nedir senin aradığın bir başına yürüyen, sokakların masum CAN’ından? Neyin kiniydi üzerine kustuğun biçare kadının? Söyle, hiç aklın sızlamadı mı küçücük yavruya uzattığın ellerinle!

Adalet mi koruyucu yoksa insanın kendini avuttuğu sistem mi? Neden kimse bir şey yapmaz oldu hani bizim tokken yatmayacağımız komşuydu? Göze inen hangi zift bana da gösterin aynı perdeden çocukların nasıl yok olduğunu…

Gösterin bana sokak hayvanlarının paramparça eden cani hâllerini ve hak edişleri cehennemin en karanlık rengini. Gösteremezsiniz, anlatamazsınız, söyletmem! İnsandan daha insan köpeklerin ulumalarını işitmez misin ezanda! Senden önce “Hamd,” diyor Yaradana! Yaradan “Yalnız ben alırım emanetimi bedeninden,” dediğinde kulakların sağır kalbin kör takılı kalır cehalet prangasına. Sorarım nasıl Müslümansın sen? Hangi dindir “Masumun canını al,” emri veren? Hangi dinde buyrulur çocuğa şehvet duymak? Hangi din “Cenneti ayakları altında tuttuğu kıymetlisini işkencelere hapset,” diyen?

Her sabah yeni bir vahşetle karşılaşmaktan yorulduk.. Yorulduk insanlığımızdan, yorulduk bir avuç çırpınışdan. Suçu işleyen kadar rahat değil Hakk diyen hak savunan. Suçu suçluya suçunu bağırmak, gidene ses olmak dikili dudakları ardından. Bir iğnenin zerkinden ölümü sunansa suçlu, susan da suçlu suça teşvik eden de. Sistem de suçlu olmayan adalet de. Adalet Mustafa Kemal’in görüşlerinde, ilericiliğinde, kurduğu düzende! İnsan olmayan olamaz vicdan, erdem ve ahlak sahibi. Hayvan sevmeyen sevmez insan! Öfkesinde boğan açtıramaz tek bir çiçek ve adalet var olamaz bozuk terazideki bozuk mayada!

CAN’larımız yalnız değil onların en güçlü sesi benim, benim gibiler…

Kadınlar asla zayıf değil, biziz yeryüzünün cesur aynaları…

Ve çocuklarımız kimsesiz değil! Bizleriz savunucuları… Biz kim miyiz?

Bir avuç iyi ve avuç avuç doğanız, doğuracak olanız inadına adalet yarınını…

Gamze Bargın Bulmuş

 

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu