Topraktan yükselen hayal
İzmir’in Tire ilçesi Halkapınar Mahallesi’nde bir süre önce karşıma çıkan Yaşamgah, ilk bakışta kerpiç duvarları ve geleneksel yapısıyla dikkatimi çekti.
Ama sonra anladım ki mesele sadece duvar örmek değilmiş.
Toprak, su, emek ve sabırla…
Geçmişten gelen yapı teknikleri yeniden hayat buluyor. Horasan harcı el emeğiyle hazırlanıyor, kerpiç yapılar adım adım yükseliyor.
Yaşamgah’ın felsefesini öğrendikçe, gördüğüm şeyin aslında çok daha büyük bir hikâyenin başlangıcı olduğunu fark ettim.
ANIL FELEK VE CAN FEHMİOĞLU
Yaşamgah, Anıl Felek ve Can Fehmioğlu’nun ortak girişimiyle ortaya çıkan, ticari kazançtan çok üretimi, paylaşmayı ve dayanışmayı merkeze alan bir yaşam projesi.
Burada insanın sadece tüketen değil, üreten ve emeğiyle katkı sunan olması hedefleniyor.
Belki de bugün en çok ihtiyacımız olan şeylerden biri bu:
Birlikte bir şey yapabilmek.
Horasan harcı…
Kerpiç…
Geleneksel yapı teknikleri…
Bunlar yalnızca eski yöntemler değil. Yaşamgah’ta geçmişin bilgisi, bugünün yaşam anlayışıyla yeniden buluşturuluyor.
Ve insan ister istemez düşünüyor:
Acaba geçmişte bildiğimiz ama bugün unuttuğumuz ne çok şey var?
DUVARLARIN İÇİNDE SADECE TOPRAK YOK
Orada gördüğüm kerpiç duvarların içinde emek var.
Sabır var.
İnsan eli var.
Dayanışma var.
Ve “ben” yerine “biz” diyebilme çabası var.
Yaşamgah’ın bana en çok dokunan tarafı da bu.
Projenin hedefi yalnızca bir yaşam alanı oluşturmak değil.
İlerleyen süreçte seminerler, konferanslar, paneller, eğitimler ve atölyelerle bilginin ve deneyimin paylaşıldığı bir merkez oluşturulması hedefleniyor.
Yani burada sadece duvarlar yükselmeyecek.
Bir düşünce de büyüyecek.
Ben ilk gittiğimde kerpiç duvarları gördüm.Şimdi ise o duvarların arkasındaki hayali daha iyi görüyorum.
Daha yolun başındalar.
Ama bazı hikâyelerin değerini anlamak için sonunu beklemek gerekmez.
Bazen bir duvar yükselir ve arkasından başka bir yaşam fikri görünmeye başlar.
Deniz Doğan
