Biraz empati !

 

İzmir’in sağanak yağışlı olduğu bir gün.  Hani ağlamak istersiniz de! Akmaz göz yaşlarınız içinize atarsınız.

İşte öyle birgün. İzmir içine akıtıyor damla damla yaşlarını ben onun adını sevgi koydum. Sizi bilmem ama ben yüreğimi uçurmaya karar verdim! Uzak diyarlara, karşılıksız sevgilere, kutsal çilelere, almadan da verebilen güzel dostların olduğu memleketlere gideyim istiyorum.

Ellerinden tutup daralan kafesinden çıkardım onu gözyaşlarımla yıkadım, anılarımla duruladım ve hayallerime sarıp sarmalayarak uçurmaya karar verdim yüreğimi. Neresiydi, ne zamandı, nasıldı bilemiyorum çıkıp ümitlerimin zirvesine, bıraktım yüreğimi gökyüzüne, özgürlüklere kanat çırpsın diye.

İçinde trafik canavarlarının, insan kasaplarının, mafyaların, çetelerin, yeşillerin, morların ya da renksizlerin kadın cinayetlerinin olmadığı hakların gasp, güçlülerin baş tacı edilmediği çocukların katledilmediği memleketlere doğru kanat çırpıyor şimdi yüreğim.

İnsanların insanlıklarını hissedebildikleri, yaşayabildikleri savaşlardan, terörden, zulümden, işkenceden, baskı ve dayatmalardan yılmadıkları, yorulmadıkları, canlarından bezmedikleri kanla ve anaların gözyaşları ile değil, muhabbet, şefkat ve merhametle beslenen, kardeşlikle sulanan topraklara gidiyor yüreğim.

Ben yüreğimi uçurdum dostlar özgürlüklere ve sonsuzluklara doğru!. Tabuları, önüne konulmak istenen engelleri, setleri ve bentleri yıkmasını, kendi bildiğince ve gönlünce akmasını, dönüp geriye bakmadan menziline ulaşmasını istedim ondan.

Rant kavgalarından, ikiyüzlülüklerden, ihanetlere, sen ben çekişmelerinden, siyasi kısırlıklardan ve basiretsizliklerden bıkıp yorulan, çözümsüz problemlerle daralan ve âdeta çatlayacak hâle gelen yüreğimi, özgürlüğüne kavuşturdum sonunda!Yelken açtı yüreğim incinmiş kanatları ile masmavi gökyüzüne.

Omuzlarımdan büyük bir yük kalktı dostlar, rahatladım. Derin bir oh çektim, sinemi yürek rüzgârımın esintisine açarak. Rengim, benzim açıldı, kendime geldim. Niye şimdiye kadar böyle bir karar almadım diye de hayıflandım. Umarım siz de benim gibi yapar, yüreğinizi özgürlüklere uçurmaya karar verirsiniz ve üzerinizdeki baskılardan, sıkıntılardan, bezginlikten, ümitsizlikten kurtulursunuz.

Memleketin hâlinin iyileşmesi, yanlışların düzelmesi, haksızlıkların giderilmesi, güçlü olanların yerine haklı olanların sesinin çıkması, pisliklerin temizlenmesi, iyilerin mahkûm edilmemesi biraz da sizin vereceğiniz bu yürek kararına bağlı. Biraz empati lütfen.

A. Erol Diker